Een Suite is een muziekgenre dat tussen de 16de en de 18e eeuw werd gecomponeerd. Het is een opeenvolging van verschillende gestyleerde dansen in verschillende tempi, maar in dezelfde toonaard. De Suite wordt gespeeld door een solo instrument of door een klein orkest. Een gelijke benaming voor een suite is partita of ouverture.

De klassieke Suite ontstond uin Frankrijk rond 1650 en heeft de volgende volgorde in de dansen:

1.Allemande

2.Courante

3.Sarabande

4.Gigue

Dit kernschema werd meestal uitgebreid met andere dansen:

• Menuet
• Gavotte
• Chaconne
• Passepied
• Bourrée
• Rondeau

Hieraan konden weer vrijere dansstukken aan toe worden gevoegd zoals:

• Ouverture (ook wel Prélude of Préambule genoemd)
• Air
• Badinerie
• Réjouissance

Naast Frankrijk, was het genre ook populair in Duitsland (Bach, Telemann), Engeland (Händel, Purcell), Italië en België.

De grote bloeitijd van de Suite eindigde omstreeks 1750, het einde van de barokmuziek.

Archaïserend (een oude stijl nabootsend) hebben latere componisten nog wel Suites geschreven, bijvoorbeeld Edvard Grieg met Aus Holbergs Zeit, Opus 40, Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (o.a. de suite Mozartiana), Carl Nielsen's Kleine suite, Sergej Rachmaninovs Suite, Richard Strauss Le bourgeois gentilhomme en Ottorino Respighi's drie suites Antiche arie ed danze. Ook stelden componisten suites samen uit delen van hun opera's en balletten, zoals Zoltán Kodály met zijn Hary Janos-suite en Igor Stravinsky voor vele van zijn balletten.

Enkele hedendaagse componisten schreven Suites van gestyleerde moderne dansen. Hierbij kan men denken aan Paul Hindemiths Suite 1922.